Diakonisa, twórczyni miechowickich zakładów diakonijnych. Eva von Tiele-Winckler (Matka Ewa) urodziła się 31 października 1866 r. w Miechowicach na Górnym Śląsku jako córka magnata węglowego Huberta von Tiele-Wincklera (1823–1893). Dzieciństwo spędziła na zamku ojcowskim. Tam podjęła decyzję o poświęceniu się pracy diakonijnej. Po zdobyciu w 1887 r. gruntownego wykształcenia pielęgniarskiego i opiekuńczego w dużych zakładach charytatywnych w Bielefeld, powróciła do Miechowic.
W 1890 r., dzięki funduszom ojca, założyła pierwszy dom opieki „Ostoja Pokoju”. Placówka ta stała się zaczątkiem diakonatu o wielkiej skali. W latach 1895–1901 Matka Ewa ponownie przebywała w Bielefeld. Po powrocie do Miechowic rozwijała tu swe zakłady: powstały nowe domy i rozszerzano zakres opieki. Największy budynek – „Cisza Syjonu” oddano do użytku w 1905 r. W 1907 r. Matka Ewa podjęła służbę duszpasterską w więzieniach całego kraju. W 1908 r. diakonat rozpoczął pracę misyjną początkowo w Norwegii, potem w Chinach, Egipcie, Gwatemali, Indiach, Syrii, na Wyspach Salomona. W 1910 r. Eva von Tiele-Winckler rozpoczęła akcję tworzenia „Domów dla bezdomnych”, których powstało łącznie czterdzieści. Pierwszym domem był dom w Podgórzu k. Wrocławia, ostatni dom „Świętość Panu” poświęcono w 1927 r. Pisała również poezje i broszury o treści religijnej.
Matka Ewa zmarła w Miechowicach 21 czerwca 1930 r. Pochowano ją na miejscowym cmentarzu, a jej skromny grób zaopatrzono jedynie w napis „Ancilla Domini 1866–1930″ (Służebnica Pańska). Po ostatniej wojnie zakłady zostały upaństwowione, co spowodowało ich szybki upadek, przyspieszony szkodami górniczymi występującymi na tym terenie. Zakłady funkcjonują jednak nadal, przeniesione w 1945 r. do Niemiec. Jedna część została w Heiligengrabe (w dawnej NRD), druga we Freudenbergu k. Siegen. Obecnie zakłady diakonijne w Miechowicach rozwijają się znowu – w 1995 r. oddano do użytku nowy, duży dom opieki „Ostoja Pokoju”.
Tekst: Jan Szturc „Ewangelicy w Polsce”, Wydawnictwo Augustana
Ilustracje: domena publiczna