Dziennikarka, autorka popularnych poradników kulinarnych. Lucyna Ćwierczakiewiczowa, z domu Bachman, primo voto Staszewska, urodziła się 17 października 1826 r. w ewangelicko-reformowanej rodzinie radcy prawnego. Była autorką książek i artykułów z dziedziny sztuki kulinarnej, gospodarstwa domowego i mody, niektóre doczekały się wielu wydań. Prawdziwą sławę przyniosła jej wydana w 1880 r. książka kucharska 365 obiadów za 5 złotych. Kolejnym jej bestsellerem był poradnik Jedyne praktyczne przepisy konfitur, różnych marynat, wędlin, wódek, likierów, win owocowych, miodów oraz ciast wydany w Warszawie w 1885 r.
W latach 1865–1894 Ćwierczakiewiczowa była współpracowniczką czasopisma Bluszcz, a od 1876 r. była wydawczynią wychodzącego co roku kalendarza Kolęda dla gospodyń. Prowadziła także kulinarne kursy dla pań. Od 1875 r. związała się z tajnym Towarzystwem Oświaty Narodowej założonym przez Konrada Prószyńskiego. Zmarła 26 lutego 1901 r. w Warszawie, gdzie została pochowana na cmentarzu ewangelicko-reformowanym.
Lucyna Ćwierczakiewiczowa należała do najbardziej popularnych postaci ówczesnej Warszawy. Jej książka 365 obiadów za pięć złotych przez lata służyła jako praktyczny poradnik dla tysięcy rodzin. Promowała oszczędne, racjonalne prowadzenie gospodarstwa domowego, planowanie posiłków oraz wykorzystywanie sezonowych produktów. Zwracała uwagę na higienę, porządek i dobrą organizację pracy w kuchni, co w ówczesnej epoce było podejściem nowatorskim. Publikowała także artykuły i poradniki dotyczące przetworów, przyjęć i wychowania dzieci. Jej przystępny styl, konkretne wskazówki i nacisk na praktyczność sprawiły, że stała się autorytetem w sprawach domowych. Dzięki swojej działalności przyczyniła się do podniesienia kultury życia codziennego wśród polskiego mieszczaństwa w okresie zaborów.
Opracowano na podstawie: Jan Szturc „Ewangelicy w Polsce”
Ilustracje: Wikimedia Commons
